Adviseur

De ontwikkeling van het zicht van je kind


0 Comments

Bij de geboorte is het zicht van je kind beperkt tot een afstand van ongeveer 30 cm. Net zoals de meeste van de fysieke processen ontwikkelt het zicht van je kind zich in de eerste weken en maanden na de geboorte bijzonder snel.

Het initiële onvermogen van je kind om verder te kijken is geen gevolg van de fysieke ontwikkeling, maar omdat de ogen nog niet zijn volgroeid. De reden voor de perceptievertraging en het gebrek aan visuele helderheid heeft gewoon te maken met het feit dat de hersenen en de retina wat tijd nodig hebben om zich verder te ontwikkelen. De ooglenzen kunnen dan al volgroeid zijn, het kind moet ze nog wel leren gebruiken (Hamer 1990).

Als het ongeveer acht maanden oud is, zal je kind in staat zijn klaar en helder door een kamer te kijken en duidelijker onderscheid maken tussen kleuren. Op dat moment kan je kind een duidelijk onderscheid maken tussen twee grijstinten die
slechts 0,5 % verschillen in helderheid (Hamer 1990).

Deze bevindingen vertellen ons dat een peuter in de eerste ontwikkelingsfasen wel wat problemen kan ondervinden om voorwerpen te onderscheiden die buiten hun oorspronkelijk gezichtsveld liggen. De nauwkeurigheid waarmee ze kleur, tinten en schaduwen onderscheiden biedt hen enorme visuele stimuli en het vermogen om te differentiëren en te interageren.

Instinctief geven peuters de voorkeur aan goedcontrasterende randen en patronen. Al op de leeftijd van twee maanden kunnen baby's zodanig contrast zien dat ze bijna alle subtiele nuances in onze wereld opmerken. Of om het met de woorden van Hamer te zeggen: "een normale visuele omgeving zonder zwart en wit speelgoed is zeer waardevol en stimulerend voor je baby" Hamer 1990).

Vormen, voorwerpen en felgekleurd speelgoed zijn allemaal visuele stimuli voor je kind. Stimuli die niet alleen hun zicht en visie helpen ontwikkelen, maar die eveneens hun leervermogen verbeteren.

Activiteiten zoals blokken op elkaar stapelen, vertelspelen, kleuren en storybooks moedigen de oog/handcoördinatie aan.

Actief met je kind spelen, bijvoorbeeld samen aan tafel in de hoge stoel, laat je toe vragen te stellen over voorwerpen, vormen, dieren en kleuren. Zorg voor potloden en stiften om tekeningen te maken. Lees voor en vertel verhalen. Spreek met elkaar en zorg voor een betere communicatie.

Onderzoek heeft ons geleerd dat kinderen taal leren door te luisteren, te kijken en deel te nemen aan gesprekken met hun gezin (Beals 2001).

Door interactie rond te tafel aan te moedigen ontwikkelt je kind niet alleen een goed zicht en een goede oog/handcoördinatie, maar ook herkenning, taalvaardigheid en betere sociale relaties.

Bronnen:

Hamer, Russell D. 1990. “What can my baby see?” via ski.org

Beals, Diane E. 2001. “Eating and Reading: Links between family conversations with preschoolers and later language and literacy.” In Beginning Literacy With Language, Hoofdstuk 4, 75-92. Baltimore: Paul H. Brooks Publishing.


Comments